Açıklama
Sabahın ilk ışıkları pencereden içeri süzülürken Elif, sessizce ütü masasının başına geçti. Evin diğer üyeleri hâlâ uykudaydı. O ise, huzuru en çok bu saatlerde buluyordu. Mor yün elbisesiyle, saçını yandan örmüş, incecik dantel örtüsünü ütü masasının üzerine serivermişti.
Bugün kızı için hazırladığı küçük sarı elbiseyi tamamlayacaktı. Her ilmeğinde sevgi, her düzeltmede bir dua vardı. Minik ütüsüyle dikkatlice bastırırken, içi umutla doldu: “Belki bu sarı elbise ona uğur getirir,” dedi içinden. Kimse görmese de o her sabah, evin kalbine dokunan sessiz kahramanlardan biriydi.
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.