Açıklama
Belki konuşmuyordu, ama duruşuyla söylüyordu her şeyi:
“Ne olursa olsun, kendin ol. Renklerinle, çelişkilerinle, tüm benliğinle…”
Ve masa başında oturan biri, her sabah ona bakıp kendi iç sesini hatırlıyordu.
Çünkü Frida, hâlâ yaşıyordu — kalpte, sanatta, ve bir avuç keçenin içinde bile…
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.